sábado, 29 de septiembre de 2012

Análise da marcha/s rodear el Congreso


¿Qué pasou onte (25/9/12) en Madrid?

Varios miles de persoas acudiron a convocatoria da plataforma “En Pie” e da  coordinadora do 25S para rodear o Congreso dos Diputados de forma pacífica, como forma de protesta pola situación económica e social de España. Finalmente, rexistráronse varios altercados coas forzas de seguridade do estado e 64 manifestantes e 2 policías acabaron feridos.

¿Qué papel xogou a policía?

A policía respondeu de maneira desproporcionada aos intentos de algúns manifestantes de acercarse o máis posible ao Congreso. A actuación policial foi moi discutida e, según demostran varios videos, varios dos antidisturbios non cumpliron con algunha das súas obrigas (por exemplo ensinar o número de placa a calquera cidadán que así o esixa).

¿Qué papel xogaron os manifestantes?

Pequenos grupos de manifestantes tentaron pasar as vallas e barreiras impostas pola policía. Ademais, algúns encarapuchados enfrontáronse de forma directa a policía. A pesar de todo, a maioría dos manifestantes tiveron unha atitude totalmente pacífica.


Qué papel xogou a clase política? ¿Cantos diputados asistían ao pleno?

O Partido Popular descalificou a protesta. Dende o PSOE, a súa Portavoz, Soraya Rodríguez, falou de fractura social en España. Pola súa parte, Izquierda Unida mostrou o seu apoio aos manifestantes nas intervencións dos seus diputados. Por último, UPyD aproveitou para defender unha proposición no de lei para dar transparencia aos soldos públicos. A proposición foi rexeitada. So asistiron 50 diputados ao pleno. 

Qué pasou no pleno do Congreso?

Falouse sobre a fractura territorial que existe entre España e Cataluña, sobre todo, se finalmente se convoca un referéndum para preguntar aos cataláns se desexan a independencia de Cataluña con respecto a España. Ademais, UPyD defendeu unha proposición no de lei para dar transparencia aos soldos públicos.  A proposición foi rexeitada.


Por qué foi a concentración. Quen chamou á concentración?

Plataforma “En Pie” e a coordinadora del 25S. Ambas son dúas organizacións nadas en internet e que, utilizando as redes sociais e os seus blogs, convocaron a cidadanía para que rodease o Congreso o 25 de setembro.

Onde vistedes as noticias?

Elpais.com


Cómo valorades esa información recibida?

Moi boa, completa, variada e con moitos enlaces externos, algo que neste caso, sobre todo con videos da manifestación, incrementa a calidade da información.


Qué lle faltaba a esa información?

Quizáis algunha declaración de algún policía que estivera na manifestación, pero aínda así, a información é polifónica e de gran calidade.


Qué consecuencias ou qué lectura se pode facer ou entresacamos da concentración / manifestacións?

O descontento da cidadanía española é cada vez maior. O principal problema deste tipo de manifestacións é a falta dun obxetivo concreto, son protestas que piden un cambio político, pero non está claro cal é ese cambio que esixen os manifestantes. Este movemento social (que continúa nestes días con máis manifestacións) únese a outros semellantes como o movemento 15M. É dicir, non é algo pioneiro, senón que é a continuidade dun movemento social previo.


¿Qué outras preguntas habería que facerse?

As manifestacións, pese a ser numerosas, non acadan un número de manifestantes demasiado representativo, é dicir, ¿pódese falar de que a opinión dos manifestantes e a opinión da maioría dos españois?.

Outro tema que se debe desenvolver é se estas manifestacións serán cada vez máis numerosas e violentas (cada día o odio a policia é maior sobre todo entre os máis novos). Ademais, as predicións económicas non albiscan unha melloría, o que se traduce en maior descontento social.

Por último débese debater sobre se este tipo de manifestacións vai a ter algún tipo de consecuencia política ou se pola contra, tan so serán unhas protestas sen repercusións importantes.

sábado, 22 de septiembre de 2012

Bendita infoxicación


Con la maduración de internet, se ha llegado a un punto donde la cantidad de información almacenada en la llamada “nube” es tan grande que han aparecidos conceptos como el de infoxicación. Sintéticamente la infoxicación significa contar con demasiada información para hacer una decisión o permanecer informado sobre un determinado tema. La pregunta es, ¿ Mejor poca o mucha información? En mi opinión, como dice el refranero popular, “mejor que sobre que, que falte”.

Autores como Ramonet hablan de la infoxicación como una manera de censura, explicando que los medios transmiten informaciones de poco valor informativo, dejando a un lado la información con valor real. Según la RAE la censura se trata de la  “Intervención que ejerce el censor gubernativo”, por lo que la calificación de censura es incorrecta. El exceso de información en la red dificulta encontrar contenidos de calidad, pero también facilita encontrar información sobre temas más especializados. Es decir, internet es un gran supermercado con muchos productos, pero en su mayoría de baja calidad, lo que no quiere decir que no haya alguno de gran calidad. Hoy en día, la información está al alcance de todos, lo difícil es saber como buscarla. 

En cuanto, a la infoxicación como "manera de control de masas”, la pregunta es, ¿Cuándo los medios no han sido un medio de control? Cualquier persona sabe que todos los medios de comunicación tienen una línea editorial determinada y que, ciertas informaciones será más fácil que aparezcan en un medio y no en otro. Otro tema es hablar de la censura en google u otros buscadores, ahí si puede se puede hablar de un control en la información, pero en esto la cantidad de información no influye, es decir, Google puede ejercer la  censura con 100, 1000 o 200000 páginas existentes en internet.

Por otro lado, se habla de la muerte anunciada del periodismo, debido a la gran cantidad de información existente en la red. Blogs, redes sociales como Twitter, el acceso generalizado a la red, hacen que cualquier usuario comparta información, la materia prima de los periodistas. Internet, no acabará con el periodismo, sino que le está abriendo un nuevo mundo en el que actuar. La realidad es que, a pesar de la gran cantidad de información que hay en la red, la calidad es muy baja y es siempre necesario que los periodistas ejerzan de filtro. Por ejemplo, en la red social de Twitter es muy fácil que una información se propague, pero nunca pasará de ser un rumor a no ser que un periodista o un medio de comunicación de cierto prestigio lo confirme. El problema no está en la cantidad de información disponible, sino en su calidad. Para ello, el periodista actual debe funcionar como un filtro efectivo que ayude a seleccionar el contenido de calidad.

En definitiva, cuanto más mejor.

jueves, 20 de septiembre de 2012

Guión para el debate sobre las elecciones gallegas


1.       Breve presentación de los partidos políticos y los últimos antecedentes.
2.       Hablar de los cambios de contexto que tienen estas elecciones con respecto a las últimas.
3.  Comentar la desmembración que ha tenido el nacionalismo gallego y como se presentan para estas elecciones.
4.       PP y PSOE y como les afectará la situación nacional a ambos.
5.       Los partidos emergentes y su papel en las elecciones.
6.       Una predicción de lo que ocurrirá y cuales fueron sus causas y sus posibles consecuencias.